Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego (Międzynarodowy Dzień Dziedzictwa Językowego) – coroczne święto obchodzone 21 lutego, które zostało ustanowione przez UNESCO 17 listopada 1999 roku.
1. Pochodzenie języka polskiego
Na ten temat można zobaczyć ciekawy materiał :TUTAJ
2. Na całym świecie ponad 50 milionów ludzi posługuje się językiem polskim. Większość z nich mieszka w Polsce, ale wielu też żyje w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Argentynie, Brazylii i na Białorusi.
3. Polski alfabet liczy 32 litery, 9 z nich nie występuje w żadnym innym języku, są to: ą, ć, ę, ł, ń ó, ś, ż, ż. (Z liter występujących tylko w naszym alfabecie składa się wyraz żółć).
4.Najstarsza zdanie zapisane w języku polskim pochodzi 1270 roku i brzmi ono: Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj. Tak się miał zwrócić mąż do żony, prosząc : Pozwój, niech ja pomielę, a ty odpocznij.
5. Pierwsze elementarze nauki języka polskiego ukazały się na początku XVI wieku, wydrukowane został w 1539 roku w Krakowie.
6. A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi , iż swój język mają – oto postulat renesansowego poety, Mikołaja Reja, nazywanego ojcem polskiej literatury. Twórca Żywotu człowieka poczciwego pisał wyłącznie w języku polskim, świadomie realizując renesansowy postulat rozwoju języka narodowego..
7. Pięćdziesięciogroszówka to dwudziestotrzyliterowy polski wyraz, który uważa się za najdłuższe słowo notowane w słownikach.
8. Język polski uważany jest za jeden z najtrudniejszych . Dla obcokrajowców największe wyzwania stanowią: odmiana przez przypadki oraz obecność wielu głosek “szeleszczących” (sz, cz, dż, dź, rz, ż, ś, ź, ć).
9. W bogatym zbiorze pożyczek językowych funkcjonujących we współczesnej polszczyźnie
niemałą rolę odgrywają anglicyzmy, które – nierzadko – są nadużywane.
10. Na koniec ciekawy cytat wybitnego językoznawcy o współczesnym języku :
Powtarzam bez przerwy, że w języku nie ma słów niepotrzebnych; są tylko formy nadużywane, dlatego odbierane jako manieryczne, irytujące. Co najważniejsze jednak – wyrazy modne niszczą to, co lubię określać mianem najcudowniejszej cudowności każdego języka, a jest nią możność nieustannych wyborów spośród kilku wariantywnych postaci. Uczepiwszy się jednej, tej modnej, stajemy się stylistycznie ubodzy, monotonni.
Jan Miodek Źródło: Pieniążki dla małżonki, „Wiedza i Życie” nr 1/1998 http://archiwum.wiz.pl/1998/98013200.asp